The Slaying of Mahishasura and His Generals
The Devi slays Mahishasura's generals, Chikshura, Chamara and the other demon warriors, one by one. Then Mahishasura himself charges in the form of a buffalo, changing shape again and again: lion, sword-bearing man, elephant. At last she pins him beneath her foot and cuts off his head.

Dhyana
ॐ उद्यद्भानुसहस्रकान्तिमरुणक्षौमां शिरोमालिकांरक्तालिप्तपयोधरां जपवटीं विद्यामभीतिं वरम्।हस्ताब्जैर्दधतीं त्रिनेत्रविलसद्वक्त्रारविन्दश्रियंदेवीं बद्धहिमांशुरत्नमुकुटां वन्देऽरविन्दस्थिताम्॥
oṃ udyadbhānusahasrakāntimaruṇakṣaumāṃ śiromālikāṃraktāliptapayodharāṃ japavaṭīṃ vidyāmabhītiṃ varam|hastābjairdadhatīṃ trinetravilasadvaktrāravindaśriyaṃdevīṃ baddhahimāṃśuratnamukuṭāṃ vande'ravindasthitām||
Original Text
ॐ ऋषिरुवाचoṃ ṛṣiruvāca॥ 1 ॥
निहन्यमानं तत्सैन्यमवलोक्य महासुरः।सेनानीश्चिक्षुरः कोपाद्ययौ योद्धुमथाम्बिकाम्॥ 2 ॥
nihanyamānaṃ tatsainyamavalokya mahāsuraḥ|senānīścikṣuraḥ kopādyayau yoddhumathāmbikām
स देवीं शरवर्षेण ववर्ष समरेऽसुरः।यथा मेरुगिरेः शृङ्गं तोयवर्षेण तोयदः॥ 3 ॥
sa devīṃ śaravarṣeṇa vavarṣa samare'suraḥ|yathā merugireḥ śṛṅgaṃ toyavarṣeṇa toyadaḥ
तस्यच्छित्त्वा ततो देवी लीलयैव शरोत्करान्।जघान तुरगान् बाणैर्यन्तारं चैव वाजिनाम्॥ 4 ॥
tasyacchittvā tato devī līlayaiva śarotkarān|jaghāna turagān bāṇairyantāraṃ caiva vājinām
चिच्छेद च धनुः सद्यो ध्वजं चातिसमुच्छ्रितम्।विव्याध चैव गात्रेषु छिन्नधन्वानमाशुगैः॥ 5 ॥
ciccheda ca dhanuḥ sadyo dhvajaṃ cātisamucchritam|vivyādha caiva gātreṣu chinnadhanvānamāśugaiḥ
सच्छिन्नधन्वा विरथो हताश्वो हतसारथिः।अभ्यधावत तां देवीं खड्गचर्मधरोऽसुरः॥ 6 ॥
sacchinnadhanvā viratho hatāśvo hatasārathiḥ|abhyadhāvata tāṃ devīṃ khaḍgacarmadharo'suraḥ
सिंहमाहत्य खड्गेन तीक्ष्णधारेण मूर्धनि।आजघान भुजे सव्ये देवीमप्यतिवेगवान्॥ 7 ॥
siṃhamāhatya khaḍgena tīkṣṇadhāreṇa mūrdhani|ājaghāna bhuje savye devīmapyativegavān
तस्याः खड्गो भुजं प्राप्य पफाल नृपनन्दन।ततो जग्राह शूलं स कोपादरुणलोचनः॥ 8 ॥
tasyāḥ khaḍgo bhujaṃ prāpya paphāla nṛpanandana|tato jagrāha śūlaṃ sa kopādaruṇalocanaḥ
चिक्षेप च ततस्तत्तु भद्रकाल्यां महासुरः।जाज्वल्यमानं तेजोभी रविबिम्बमिवाम्बरात्॥ 9 ॥
cikṣepa ca tatastattu bhadrakālyāṃ mahāsuraḥ|jājvalyamānaṃ tejobhī ravibimbamivāmbarāt
दृष्ट्वा तदापतच्छूलं देवी शूलममुञ्चत।तच्छूलं शतधा तेन नीतं स च महासुरः॥ 10 ॥
dṛṣṭvā tadāpatacchūlaṃ devī śūlamamuñcata|tacchūlaṃ śatadhā tena nītaṃ sa ca mahāsuraḥ
हते तस्मिन्महावीर्ये महिषस्य चमूपतौ।आजगाम गजारूढश्चामरस्त्रिदशार्दनः॥ 11 ॥
hate tasminmahāvīrye mahiṣasya camūpatau|ājagāma gajārūḍhaścāmarastridaśārdanaḥ
सोऽपि शक्तिं मुमोचाथ देव्यास्तामम्बिका द्रुतम्।हुंकाराभिहतां भूमौ पातयामास निष्प्रभाम्॥ 12 ॥
so'pi śaktiṃ mumocātha devyāstāmambikā drutam|huṃkārābhihatāṃ bhūmau pātayāmāsa niṣprabhām
भग्नां शक्तिं निपतितां दृष्ट्वा क्रोधसमन्वितः।चिक्षेप चामरः शूलं बाणैस्तदपि साच्छिनत्॥ 13 ॥
bhagnāṃ śaktiṃ nipatitāṃ dṛṣṭvā krodhasamanvitaḥ|cikṣepa cāmaraḥ śūlaṃ bāṇaistadapi sācchinat
ततः सिंहः समुत्पत्य गजकुम्भान्तरे स्थितः।बाहुयुद्धेन युयुधे तेनोच्चैस्त्रिदशारिणा॥ 14 ॥
tataḥ siṃhaḥ samutpatya gajakumbhāntare sthitaḥ|bāhuyuddhena yuyudhe tenoccaistridaśāriṇā
युद्ध्यमानौ ततस्तौ तु तस्मान्नागान्महीं गतौ।युयुधातेऽतिसंरब्धौ प्रहारैरतिदारुणैः॥ 15 ॥
yuddhyamānau tatastau tu tasmānnāgānmahīṃ gatau|yuyudhāte'tisaṃrabdhau prahārairatidāruṇaiḥ
ततो वेगात् खमुत्पत्य निपत्य च मृगारिणा।करप्रहारेण शिरश्चामरस्य पृथक्कृतम्॥ 16 ॥
tato vegāt khamutpatya nipatya ca mṛgāriṇā|karaprahāreṇa śiraścāmarasya pṛthakkṛtam
उदग्रश्च रणे देव्या शिलावृक्षादिभिर्हतः।दन्तमुष्टितलैश्चैव करालश्च निपातितः॥ 17 ॥
udagraśca raṇe devyā śilāvṛkṣādibhirhataḥ|dantamuṣṭitalaiścaiva karālaśca nipātitaḥ
देवी क्रुद्धा गदापातैश्चूर्णयामास चोद्धतम्।वाष्कलं भिन्दिपालेन बाणैस्ताम्रं तथान्धकम्॥ 18 ॥
devī kruddhā gadāpātaiścūrṇayāmāsa coddhatam|vāṣkalaṃ bhindipālena bāṇaistāmraṃ tathāndhakam
उग्रास्यमुग्रवीर्यं च तथैव च महाहनुम्।त्रिनेत्रा च त्रिशूलेन जघान परमेश्वरी॥ 19 ॥
ugrāsyamugravīryaṃ ca tathaiva ca mahāhanum|trinetrā ca triśūlena jaghāna parameśvarī
बिडालस्यासिना कायात्पातयामास वै शिरः।दुर्धरं दुर्मुखं चोभौ शरैर्निन्ये यमक्षयम्॥ 20 ॥
biḍālasyāsinā kāyātpātayāmāsa vai śiraḥ|durdharaṃ durmukhaṃ cobhau śarairninye yamakṣayam
एवं संक्षीयमाणे तु स्वसैन्ये महिषासुरः।माहिषेण स्वरूपेण त्रासयामास तान् गणान्॥ 21 ॥
evaṃ saṃkṣīyamāṇe tu svasainye mahiṣāsuraḥ|māhiṣeṇa svarūpeṇa trāsayāmāsa tān gaṇān
कांश्चित्तुण्डप्रहारेण खुरक्षेपैस्तथापरान्।लाङ्गूलताडितांश्चान्याञ्छृङ्गाभ्यां च विदारितान्॥ 22 ॥
kāṃścittuṇḍaprahāreṇa khurakṣepaistathāparān|lāṅgūlatāḍitāṃścānyāñchṛṅgābhyāṃ ca vidāritān
वेगेन कांश्चिदपरान्नादेन भ्रमणेन च।निःश्वासपवनेनान्यान् पातयामास भूतले॥ 23 ॥
vegena kāṃścidaparānnādena bhramaṇena ca|niḥśvāsapavanenānyān pātayāmāsa bhūtale
निपात्य प्रमथानीकमभ्यधावत सोऽसुरः।सिंहं हन्तुं महादेव्याः कोपं चक्रे ततोऽम्बिका॥ 24 ॥
nipātya pramathānīkamabhyadhāvata so'suraḥ|siṃhaṃ hantuṃ mahādevyāḥ kopaṃ cakre tato'mbikā
सोऽपि कोपान्महावीर्यः खुरक्षुण्णमहीतलः।शृङ्गाभ्यां पर्वतानुच्चांश्चिक्षेप च ननाद च॥ 25 ॥
so'pi kopānmahāvīryaḥ khurakṣuṇṇamahītalaḥ|śṛṅgābhyāṃ parvatānuccāṃścikṣepa ca nanāda ca
वेगभ्रमणविक्षुण्णा मही तस्य व्यशीर्यत।लाङ्गूलेनाहतश्चाब्धिः प्लावयामास सर्वतः॥ 26 ॥
vegabhramaṇavikṣuṇṇā mahī tasya vyaśīryata|lāṅgūlenāhataścābdhiḥ plāvayāmāsa sarvataḥ
धुतशृङ्गविभिन्नाश्च खण्डं खण्डं ययुर्घनाः।श्वासानिलास्ताः शतशो निपेतुर्नभसोऽचलाः॥ 27 ॥
dhutaśṛṅgavibhinnāśca khaṇḍaṃ khaṇḍaṃ yayurghanāḥ|śvāsānilāstāḥ śataśo nipeturnabhaso'calāḥ
इति क्रोधसमाध्मातमापतन्तं महासुरम्।दृष्ट्वा सा चण्डिका कोपं तद्वधाय तदाकरोत्॥ 28 ॥
iti krodhasamādhmātamāpatantaṃ mahāsuram|dṛṣṭvā sā caṇḍikā kopaṃ tadvadhāya tadākarot
सा क्षिप्त्वा तस्य वै पाशं तं बबन्ध महासुरम्।तत्याज माहिषं रूपं सोऽपि बद्धो महामृधे॥ 29 ॥
sā kṣiptvā tasya vai pāśaṃ taṃ babandha mahāsuram|tatyāja māhiṣaṃ rūpaṃ so'pi baddho mahāmṛdhe
ततः सिंहोऽभवत्सद्यो यावत्तस्याम्बिका शिरः।छिनत्ति तावत्पुरुषः खड्गपाणिरदृश्यत॥ 30 ॥
tataḥ siṃho'bhavatsadyo yāvattasyāmbikā śiraḥ|chinatti tāvatpuruṣaḥ khaḍgapāṇiradṛśyata
तत एवाशु पुरुषं देवी चिच्छेद सायकैः।तं खड्गचर्मणा सार्धं ततः सोऽभून्महागजः॥ 31 ॥
tata evāśu puruṣaṃ devī ciccheda sāyakaiḥ|taṃ khaḍgacarmaṇā sārdhaṃ tataḥ so'bhūnmahāgajaḥ
करेण च महासिंहं तं चकर्ष जगर्ज च।कर्षतस्तु करं देवी खड्गेन निरकृन्तत॥ 32 ॥
kareṇa ca mahāsiṃhaṃ taṃ cakarṣa jagarja ca|karṣatastu karaṃ devī khaḍgena nirakṛntata
ततो महासुरो भूयो माहिषं वपुरास्थितः।तथैव क्षोभयामास त्रैलोक्यं सचराचरम्॥ 33 ॥
tato mahāsuro bhūyo māhiṣaṃ vapurāsthitaḥ|tathaiva kṣobhayāmāsa trailokyaṃ sacarācaram
ततः क्रुद्धा जगन्माता चण्डिका पानमुत्तमम्।पपौ पुनः पुनश्चैव जहासारुणलोचना॥ 34 ॥
tataḥ kruddhā jaganmātā caṇḍikā pānamuttamam|papau punaḥ punaścaiva jahāsāruṇalocanā
ननर्द चासुरः सोऽपि बलवीर्यमदोद्धतः।विषाणाभ्यां च चिक्षेप चण्डिकां प्रति भूधरान्॥ 35 ॥
nanarda cāsuraḥ so'pi balavīryamadoddhataḥ|viṣāṇābhyāṃ ca cikṣepa caṇḍikāṃ prati bhūdharān
सा च तान् प्रहितांस्तेन चूर्णयन्ती शरोत्करैः।उवाच तं मदोद्धूतमुखरागाकुलाक्षरम्॥ 36 ॥
sā ca tān prahitāṃstena cūrṇayantī śarotkaraiḥ|uvāca taṃ madoddhūtamukharāgākulākṣaram
देव्युवाचdevyuvāca॥ 37 ॥
गर्ज गर्ज क्षणं मूढ मधु यावत्पिबाम्यहम्।मया त्वयि हतेऽत्रैव गर्जिष्यन्त्याशु देवताः॥ 38 ॥
garja garja kṣaṇaṃ mūḍha madhu yāvatpibāmyaham|mayā tvayi hate'traiva garjiṣyantyāśu devatāḥ
ऋषिरुवाचṛṣiruvāca॥ 39 ॥
एवमुक्त्वा समुत्पत्य साऽऽरूढा तं महासुरम्।पादेनाक्रम्य कण्ठे च शूलेनैनमताडयत्॥ 40 ॥
evamuktvā samutpatya sā''rūḍhā taṃ mahāsuram|pādenākramya kaṇṭhe ca śūlenainamatāḍayat
ततः सोऽपि पदाऽऽक्रान्तस्तया निजमुखात्ततः।अर्धनिष्क्रान्त एवासीद्1देव्या वीर्येण संवृतः॥ 41 ॥
tataḥ so'pi padā''krāntastayā nijamukhāttataḥ|ardhaniṣkrānta evāsīd1devyā vīryeṇa saṃvṛtaḥ
अर्धनिष्क्रान्त एवासौ युध्यमानो महासुरः।तया महासिना देव्या शिरश्छित्त्वा निपातितः॥ 42 ॥
ardhaniṣkrānta evāsau yudhyamāno mahāsuraḥ|tayā mahāsinā devyā śiraśchittvā nipātitaḥ
ततो हाहाकृतं सर्वं दैत्यसैन्यं ननाश तत्।प्रहर्षं च परं जग्मुः सकला देवतागणाः॥ 43 ॥
tato hāhākṛtaṃ sarvaṃ daityasainyaṃ nanāśa tat|praharṣaṃ ca paraṃ jagmuḥ sakalā devatāgaṇāḥ
तुष्टुवुस्तां सुरा देवीं सह दिव्यैर्महर्षिभिः।जगुर्गन्धर्वपतयो ननृतुश्चाप्सरोगणाः॥ ॐ॥ 44 ॥
tuṣṭuvustāṃ surā devīṃ saha divyairmaharṣibhiḥ|jagurgandharvapatayo nanṛtuścāpsarogaṇāḥ|| oṃ
इति श्रीमार्कण्डेयपुराणे सावर्णिके मन्वन्तरे देवीमाहात्म्येमहिषासुरवधो नाम तृतीयोऽध्यायः॥ ३॥उवाच ३, श्लोकाः ४१, एवम् ४४, एवमादितः॥