Home›Durga Saptashati›Durga Saptashati Chapter 9

The Slaying of Nishumbha

With Raktabija dead, Shumbha and Nishumbha enter the battle themselves. Nishumbha and the Devi fight fiercely, and at last the Devi slays him.

The Slaying of Nishumbha
Chapter9/1341 verses

Dhyana

ॐ बन्धूककाञ्चननिभं रुचिराक्षमालांपाशाङ्कुशौ च वरदां निजबाहुदण्डैः।बिभ्राणमिन्दुशकलाभरणं त्रिनेत्र-मर्धाम्बिकेशमनिशं वपुराश्रयामि॥

oṃ bandhūkakāñcananibhaṃ rucirākṣamālāṃpāśāṅkuśau ca varadāṃ nijabāhudaṇḍaiḥ|bibhrāṇaminduśakalābharaṇaṃ trinetra-mardhāmbikeśamaniśaṃ vapurāśrayāmi||

Original Text

  1. ॐ राजोवाचoṃ rājovāca॥ 1 ॥

  2. विचित्रमिदमाख्यातं भगवन् भवता मम।देव्याश्चरितमाहात्म्यं रक्तबीजवधाश्रितम्॥ 2 ॥

    vicitramidamākhyātaṃ bhagavan bhavatā mama|devyāścaritamāhātmyaṃ raktabījavadhāśritam

  3. भूयश्चेच्छाम्यहं श्रोतुं रक्तबीजे निपातिते।चकार शुम्भो यत्कर्म निशुम्भश्चातिकोपनः॥ 3 ॥

    bhūyaścecchāmyahaṃ śrotuṃ raktabīje nipātite|cakāra śumbho yatkarma niśumbhaścātikopanaḥ

  4. ऋषिरुवाचṛṣiruvāca॥ 4 ॥

  5. चकार कोपमतुलं रक्तबीजे निपातिते।शुम्भासुरो निशुम्भश्च हतेष्वन्येषु चाहवे॥ 5 ॥

    cakāra kopamatulaṃ raktabīje nipātite|śumbhāsuro niśumbhaśca hateṣvanyeṣu cāhave

  6. हन्यमानं महासैन्यं विलोक्यामर्षमुद्वहन्।अभ्यधावन्निशुम्भोऽथ मुख्ययासुरसेनया॥ 6 ॥

    hanyamānaṃ mahāsainyaṃ vilokyāmarṣamudvahan|abhyadhāvanniśumbho'tha mukhyayāsurasenayā

  7. तस्याग्रतस्तथा पृष्ठे पार्श्वयोश्च महासुराः।संदष्टौष्ठपुटाः क्रुद्धा हन्तुं देवीमुपाययुः॥ 7 ॥

    tasyāgratastathā pṛṣṭhe pārśvayośca mahāsurāḥ|saṃdaṣṭauṣṭhapuṭāḥ kruddhā hantuṃ devīmupāyayuḥ

  8. आजगाम महावीर्यः शुम्भोऽपि स्वबलैर्वृतः।निहन्तुं चण्डिकां कोपात्कृत्वा युद्धं तु मातृभिः॥ 8 ॥

    ājagāma mahāvīryaḥ śumbho'pi svabalairvṛtaḥ|nihantuṃ caṇḍikāṃ kopātkṛtvā yuddhaṃ tu mātṛbhiḥ

  9. ततो युद्धमतीवासीद्देव्या शुम्भनिशुम्भयोः।शरवर्षमतीवोग्रं मेघयोरिव वर्षतोः॥ 9 ॥

    tato yuddhamatīvāsīddevyā śumbhaniśumbhayoḥ|śaravarṣamatīvograṃ meghayoriva varṣatoḥ

  10. चिच्छेदास्ताञ्छरांस्ताभ्यां चण्डिका स्वशरोत्करैः।ताडयामास चाङ्गेषु शस्त्रौघैरसुरेश्वरौ॥ 10 ॥

    cicchedāstāñcharāṃstābhyāṃ caṇḍikā svaśarotkaraiḥ|tāḍayāmāsa cāṅgeṣu śastraughairasureśvarau

  11. निशुम्भो निशितं खड्गं चर्म चादाय सुप्रभम्।अताडयन्मूर्ध्नि सिंहं देव्या वाहनमुत्तमम्॥ 11 ॥

    niśumbho niśitaṃ khaḍgaṃ carma cādāya suprabham|atāḍayanmūrdhni siṃhaṃ devyā vāhanamuttamam

  12. ताडिते वाहने देवी क्षुरप्रेणासिमुत्तमम्।निशुम्भस्याशु चिच्छेद चर्म चाप्यष्टचन्द्रकम्॥ 12 ॥

    tāḍite vāhane devī kṣurapreṇāsimuttamam|niśumbhasyāśu ciccheda carma cāpyaṣṭacandrakam

  13. छिन्ने चर्मणि खड्गे च शक्तिं चिक्षेप सोऽसुरः।तामप्यस्य द्विधा चक्रे चक्रेणाभिमुखागताम्॥ 13 ॥

    chinne carmaṇi khaḍge ca śaktiṃ cikṣepa so'suraḥ|tāmapyasya dvidhā cakre cakreṇābhimukhāgatām

  14. कोपाध्मातो निशुम्भोऽथ शूलं जग्राह दानवः।आयातं मुष्टिपातेन देवी तच्चाप्यचूर्णयत्॥ 14 ॥

    kopādhmāto niśumbho'tha śūlaṃ jagrāha dānavaḥ|āyātaṃ muṣṭipātena devī taccāpyacūrṇayat

  15. आविध्याथ गदां सोऽपि चिक्षेप चण्डिकां प्रति।सापि देव्या त्रिशूलेन भिन्ना भस्मत्वमागता॥ 15 ॥

    āvidhyātha gadāṃ so'pi cikṣepa caṇḍikāṃ prati|sāpi devyā triśūlena bhinnā bhasmatvamāgatā

  16. ततः परशुहस्तं तमायान्तं दैत्यपुङ्गवम्।आहत्य देवी बाणौघैरपातयत भूतले॥ 16 ॥

    tataḥ paraśuhastaṃ tamāyāntaṃ daityapuṅgavam|āhatya devī bāṇaughairapātayata bhūtale

  17. तस्मिन्निपतिते भूमौ निशुम्भे भीमविक्रमे।भ्रातर्यतीव संक्रुद्धः प्रययौ हन्तुमम्बिकाम्॥ 17 ॥

    tasminnipatite bhūmau niśumbhe bhīmavikrame|bhrātaryatīva saṃkruddhaḥ prayayau hantumambikām

  18. स रथस्थस्तथात्युच्चैर्गृहीतपरमायुधैः।भुजैरष्टाभिरतुलैर्व्याप्याशेषं बभौ नभः॥ 18 ॥

    sa rathasthastathātyuccairgṛhītaparamāyudhaiḥ|bhujairaṣṭābhiratulairvyāpyāśeṣaṃ babhau nabhaḥ

  19. तमायान्तं समालोक्य देवी शङ्खमवादयत्।ज्याशब्दं चापि धनुषश्चकारातीव दुःसहम्॥ 19 ॥

    tamāyāntaṃ samālokya devī śaṅkhamavādayat|jyāśabdaṃ cāpi dhanuṣaścakārātīva duḥsaham

  20. पूरयामास ककुभो निजघण्टास्वनेन च।समस्तदैत्यसैन्यानां तेजोवधविधायिना॥ 20 ॥

    pūrayāmāsa kakubho nijaghaṇṭāsvanena ca|samastadaityasainyānāṃ tejovadhavidhāyinā

  21. ततः सिंहो महानादैस्त्याजितेभमहामदैः।पूरयामास गगनं गां तथैव दिशो दश॥ 21 ॥

    tataḥ siṃho mahānādaistyājitebhamahāmadaiḥ|pūrayāmāsa gaganaṃ gāṃ tathaiva diśo daśa

  22. ततः काली समुत्पत्य गगनं क्ष्मामताडयत्।कराभ्यां तन्निनादेन प्राक्स्वनास्ते तिरोहिताः॥ 22 ॥

    tataḥ kālī samutpatya gaganaṃ kṣmāmatāḍayat|karābhyāṃ tanninādena prāksvanāste tirohitāḥ

  23. अट्टाट्टहासमशिवं शिवदूती चकार ह।तैः शब्दैरसुरास्त्रेसुः शुम्भः कोपं परं ययौ॥ 23 ॥

    aṭṭāṭṭahāsamaśivaṃ śivadūtī cakāra ha|taiḥ śabdairasurāstresuḥ śumbhaḥ kopaṃ paraṃ yayau

  24. दुरात्मंस्तिष्ठ तिष्ठेति व्याजहाराम्बिका यदा।तदा जयेत्यभिहितं देवैराकाशसंस्थितैः॥ 24 ॥

    durātmaṃstiṣṭha tiṣṭheti vyājahārāmbikā yadā|tadā jayetyabhihitaṃ devairākāśasaṃsthitaiḥ

  25. शुम्भेनागत्य या शक्तिर्मुक्ता ज्वालातिभीषणा।आयान्ती वह्निकूटाभा सा निरस्ता महोल्कया॥ 25 ॥

    śumbhenāgatya yā śaktirmuktā jvālātibhīṣaṇā|āyāntī vahnikūṭābhā sā nirastā maholkayā

  26. सिंहनादेन शुम्भस्य व्याप्तं लोकत्रयान्तरम्।निर्घातनिःस्वनो घोरो जितवानवनीपते॥ 26 ॥

    siṃhanādena śumbhasya vyāptaṃ lokatrayāntaram|nirghātaniḥsvano ghoro jitavānavanīpate

  27. शुम्भमुक्ताञ्छरान्देवी शुम्भस्तत्प्रहिताञ्छरान्।चिच्छेद स्वशरैरुग्रैः शतशोऽथ सहस्रशः॥ 27 ॥

    śumbhamuktāñcharāndevī śumbhastatprahitāñcharān|ciccheda svaśarairugraiḥ śataśo'tha sahasraśaḥ

  28. ततः सा चण्डिका क्रुद्धा शूलेनाभिजघान तम्।स तदाभिहतो भूमौ मूर्च्छितो निपपात ह॥ 28 ॥

    tataḥ sā caṇḍikā kruddhā śūlenābhijaghāna tam|sa tadābhihato bhūmau mūrcchito nipapāta ha

  29. ततो निशुम्भः सम्प्राप्य चेतनामात्तकार्मुकः।आजघान शरैर्देवीं कालीं केसरिणं तथा॥ 29 ॥

    tato niśumbhaḥ samprāpya cetanāmāttakārmukaḥ|ājaghāna śarairdevīṃ kālīṃ kesariṇaṃ tathā

  30. पुनश्च कृत्वा बाहूनामयुतं दनुजेश्वरः।चक्रायुधेन दितिजश्छादयामास चण्डिकाम्॥ 30 ॥

    punaśca kṛtvā bāhūnāmayutaṃ danujeśvaraḥ|cakrāyudhena ditijaśchādayāmāsa caṇḍikām

  31. ततो भगवती क्रुद्धा दुर्गा दुर्गार्तिनाशिनी।चिच्छेद तानि चक्राणि स्वशरैः सायकांश्च तान्॥ 31 ॥

    tato bhagavatī kruddhā durgā durgārtināśinī|ciccheda tāni cakrāṇi svaśaraiḥ sāyakāṃśca tān

  32. ततो निशुम्भो वेगेन गदामादाय चण्डिकाम्।अभ्यधावत वै हन्तुं दैत्यसेनासमावृतः॥ 32 ॥

    tato niśumbho vegena gadāmādāya caṇḍikām|abhyadhāvata vai hantuṃ daityasenāsamāvṛtaḥ

  33. तस्यापतत एवाशु गदां चिच्छेद चण्डिका।खड्गेन शितधारेण स च शूलं समाददे॥ 33 ॥

    tasyāpatata evāśu gadāṃ ciccheda caṇḍikā|khaḍgena śitadhāreṇa sa ca śūlaṃ samādade

  34. शूलहस्तं समायान्तं निशुम्भममरार्दनम्।हृदि विव्याध शूलेन वेगाविद्धेन चण्डिका॥ 34 ॥

    śūlahastaṃ samāyāntaṃ niśumbhamamarārdanam|hṛdi vivyādha śūlena vegāviddhena caṇḍikā

  35. भिन्नस्य तस्य शूलेन हृदयान्निःसृतोऽपरः।महाबलो महावीर्यस्तिष्ठेति पुरुषो वदन्॥ 35 ॥

    bhinnasya tasya śūlena hṛdayānniḥsṛto'paraḥ|mahābalo mahāvīryastiṣṭheti puruṣo vadan

  36. तस्य निष्क्रामतो देवी प्रहस्य स्वनवत्ततः।शिरश्चिच्छेद खड्गेन ततोऽसावपतद्भुवि॥ 36 ॥

    tasya niṣkrāmato devī prahasya svanavattataḥ|śiraściccheda khaḍgena tato'sāvapatadbhuvi

  37. ततः सिंहश्चखादोग्रं दंष्ट्राक्षुण्णशिरोधरान्।असुरांस्तांस्तथा काली शिवदूती तथापरान्॥ 37 ॥

    tataḥ siṃhaścakhādograṃ daṃṣṭrākṣuṇṇaśirodharān|asurāṃstāṃstathā kālī śivadūtī tathāparān

  38. कौमारीशक्तिनिर्भिन्नाः केचिन्नेशुर्महासुराः।ब्रह्माणीमन्त्रपूतेन तोयेनान्ये निराकृताः॥ 38 ॥

    kaumārīśaktinirbhinnāḥ kecinneśurmahāsurāḥ|brahmāṇīmantrapūtena toyenānye nirākṛtāḥ

  39. माहेश्वरीत्रिशूलेन भिन्नाः पेतुस्तथापरे।वाराहीतुण्डघातेन केचिच्चूर्णीकृता भुवि॥ 39 ॥

    māheśvarītriśūlena bhinnāḥ petustathāpare|vārāhītuṇḍaghātena keciccūrṇīkṛtā bhuvi

  40. खण्डं 2 खण्डं च चक्रेण वैष्णव्या दानवाः कृताः।वज्रेण चैन्द्रीहस्ताग्रविमुक्तेन तथापरे॥ 40 ॥

    khaṇḍaṃ 2 khaṇḍaṃ ca cakreṇa vaiṣṇavyā dānavāḥ kṛtāḥ|vajreṇa caindrīhastāgravimuktena tathāpare

  41. केचिद्विनेशुरसुराः केचिन्नष्टा महाहवात्।भक्षिताश्चापरे कालीशिवदूतीमृगाधिपैः॥ ॐ॥ 41 ॥

    kecidvineśurasurāḥ kecinnaṣṭā mahāhavāt|bhakṣitāścāpare kālīśivadūtīmṛgādhipaiḥ|| oṃ

इति श्रीमार्कण्डेयपुराणे सावर्णिके मन्वन्तरे देवीमाहात्म्येनिशुम्भवधो नाम नवमोऽध्यायः॥ ९॥उवाच २, श्लोकाः ३९, एवम् ४१,एवमादितः॥